Isang nakakaantig na kuwento ng sakripisyo, pagtitiis, at pag-asa ang ibinahagi ng OFW na si Joan matapos siyang umuwi mula sa Saudi Arabia na halos walang dala kundi lumang damit at pagod na katawan.
Ayon kay Joan, mahigit walong taon siyang nagtrabaho bilang domestic worker sa Jeddah, Saudi Arabia. Sa kontrata umano ay apat lamang ang aalagaan niya at dalawang palapag lang ang bahay, ngunit pagdating doon ay labindalawang katao pala ang kanyang pinagsisilbihan sa apat na palapag na bahay. Siya rin mag-isa ang gumagawa ng lahat ng gawaing bahay—paglilinis, paglalaba, at pamamalantsa.
Sa kabila ng hirap, tiniis niya ang lahat alang-alang sa kanyang mga anak. Ang kanyang sahod na 1,500 riyal o halos ₱18,000 hanggang ₱19,000 lamang kada buwan ay halos hindi sapat, lalo na’t buwan-buwan siyang nagpapadala sa pamilya sa Pilipinas. Dahil dito, wala siyang naipon kahit matapos ang mahabang panahon ng pagtatrabaho abroad.
Mas lalong dumurog sa damdamin ng marami ang kanyang pag-amin na pag-uwi niya sa Pilipinas ay wala man lang siyang maipasalubong sa pamilya. Kahit isang pirasong biskwit o candy ay wala siyang mabili dahil wala na siyang pera. Ayon kay Joan, gutom pa siya nang makarating sa airport at tanging ₱200 na lamang ang natira sa kanya.
Bukod dito, ikinuwento rin niya ang kanyang pagkadismaya dahil hindi niya nakuha ang dapat sana’y end-of-service benefits mula sa kanyang employer. Humingi siya ng tulong sa OWWA ngunit nahirapan umano siyang makakuha ng aksyon dahil hindi siya pinapayagang lumabas ng bahay ng kanyang employer habang nasa Saudi pa siya.
Dahil sa kanyang sitwasyon, dumulog siya sa programang Raffy Tulfo upang makahingi ng tulong. Hindi naman siya pinabayaan. Agad siyang tinulungan ng Department of Migrant Workers (DMW) at OWWA sa pamamagitan ng temporary accommodation, financial assistance, at suporta para sa pag-aaral ng kanyang anak.
Bukod pa rito, binigyan din siya ni Raffy Tulfo ng ₱50,000 bilang puhunan para sa kanyang maliit na negosyo ng saging at uling sa Misamis Occidental. Sagot din umano ang kanyang pamasahe pauwi at maging mga pasalubong para sa kanyang pamilya, kabilang ang mga tsokolate at graduation dress ng kanyang anak.
Sa huli, emosyonal na nagpasalamat si Joan sa lahat ng tumulong sa kanya. Aniya, hindi man naging madali ang kanyang pinagdaanan bilang OFW, muli siyang nabigyan ng pag-asa upang magsimulang muli kasama ang kanyang pamilya sa Pilipinas.
Ang kuwento ni Joan ay sumasalamin sa realidad ng maraming OFW—mga Pilipinong handang magsakripisyo para sa pamilya ngunit kadalasang nauuwi sa pagod, lungkot, at kawalan. Gayunpaman, ipinapakita rin nito na sa gitna ng hirap, may mga taong handang tumulong at magbigay ng panibagong pag-asa.
Paanorin ang buong video
